April 30, 2008
May 29, 2007
မနက္အာ႐ုဏ္တက္နာရီစက္သံက
တေစၧညည္းသံလို ေအးစက္ …
ေန႔သစ္ရဲ႕အလင္းတန္းေတြကလည္း
တေစၧရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေတြလို ကုတ္ဖဲ့ …
ညကယုဇနပန္းနံ႕ေတြလည္း
ဘယ္သံစဥ္ေနာက္ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္
လိုက္သြားလဲမသိ
ျဖဴဖတ္ျဖဴေလ်ာ္ျဖစ္ေနတဲ့ ၀င္သက္ထြက္သက္ကို
အင္အားမဲ့သက္ျပင္းေတြက
မီးေလာင္ရာေလပင့္ေနသေယာင္ …
ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲအာ႐ုံထဲက
တင္းတင္းရင္းရင္းအလွေတြကလည္း
အေျပးအလႊား …
ဆည္းဆာခ်ိန္ကိုခုန္အုပ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵကလည္း
လည္ဆံေမႊးတဖြားဖြားနဲ႔ …
ေမွ်ာ္လိုက္ရတာ ညေနပ်ဳိရယ္
အိပ္မက္ေတြပုပ္သိုးကုန္မွျဖင့္ ခက္လွေရာ့မယ္
သန္းေခါင္မတိုင္ခင္ သူတို႔ကိုထုဆစ္ရဦးမယ္ေလ
သူရိန္ရဲ႕ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါကို ငါမခံႏိုင္တာလည္း
မင္းသိသားနဲ႔ …
ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ျဖစ္ေနတဲ့ ငါ့ရင္ခြင္ကို မြမ္းမံဖို႔
ၾကယ္တစ္ပြင့္ ေသေသခ်ာခ်ာလင္းေနရမယ္ေလ … ။ ။
‘အလြမ္း’
အစိမ္းသက္သက္ တိုက္ခတ္ခဲ့တာပဲ
မုသာဝါဒ မပါဘူးဆိုတာကိုေတာ့
ငါ ရဲရဲတင္းတင္းၾကီးကို
စီးဆင္းဝံ့ပါတယ္
ပန္းခင္းထဲ ေခါက္တုန္႕ေခါက္ျပန္ေလၽွာက္ရံုနဲ႕
ငါ ေမႊးမလာဘူးဆိုတာကိုေတာ့
သိထားခဲ့ပါရဲ႕
အဲဒီ အဆိပ္ခြက္
ငါ့အတြက္မွဟုတ္ရဲ႕လား
မဖိတ္မစင္လြဲခဲ့တဲ့
ဆုတံဆိပ္မွာ
အသားမ်ားမ်ားမွ ညွပ္ထားရဲ႕လား
ငါမေသခ်ာပါဘူး ဆိုတာကို
ဘယ္သူေသေသခ်ာခ်ာသိသလဲ …
…………….
ငါ မေသခ်ာဘူး ။ ။
အယ္မွဴးကို
လမင္း၏အလင္းေရာင္အား မလႊမ္းျခံဳမွီ
ကၽြႏု္ပ္အား ညတစ္ညျဖစ္ခြင့္ အရင္ေပးပါ
ႏွလံုးသည္းပြတ္မွလာေသာ ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းျဖင့္
သင္တို႕၏အိပ္စက္ျခင္းအား
ကၽြႏု္ပ္ေစာင့္ေရွာက္မည္
လဲေလ်ာင္းၾကေလာ့ …
စဥ္းလဲသူတို႕၏မ်က္ရည္ျဖင့္
ကၽြႏု္ပ္၏ရင္ခြင္အား သစ္လြင္ေစမည္
သင္တို႕၏ဆႏၵမ်ားအား စြန္႕ပစ္ခဲ့ၾကပါ
မနက္ျဖန္ရြာေသာမိုးသည္ သင္၏မ်က္ရည္မျဖစ္ေစလို
ကၽြႏု္ပ္၏ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္
သင္တို႕၏ညစာတြင္
ဗန္ဂိုး၏နားရြက္ျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံမည္
ကၽြႏု္ပ္၏ရင္ခြင္သည္ကမၻာျဖစ္သည္
လဲေလ်ာင္းၾကေလာ့ … ။ ။
အယ္မွဴးကို
May 28, 2007
အေခ်ာအလွမ်ားလွ တကၠသိုလ္မဟာ
စိတ္ၾကိဳက္ရွာၾကပါ။
ေတြ႕သူေတြမွာ အတြဲေတြနဲ႕ကြာ
ေပ်ာ္ၾကရတာဗ်ာ။
မေတြ႕သူလည္း မေလ်ွာ့ဇြဲနဲ႕
ၾကိဳးစားၾကရမွာ
ၾကိဳးစားပါ ၾကိဳးစားပါ။ ။





